Je hebt wel eens van die dagen. En dan bedoel ik niet maandagen, maar van die dagen dat je denkt: nou vandaag kan ik nog wel een week doorvoetballen en dan gaat ie er nog niet in. Die hersenspinsels worden ook wel eens gelogenstraft. In de thuiswedstrijd van het vierde tegen ’t Fean ’58 5 gold dat gelukkig voor Roel. In de eerste helft miste hij een opgelegde kans, zeg maar gerust een opgelegderste kans, maar met twee treffers verzorgde hij wel de helft van de productie en droeg derhalve in ruime mate bij aan de 4-1 overwinning.

 

De Feansters dachten dat het potje op half 3 zou beginnen en waren dus rijkelijk laat aanwezig. Maar om iets na tweeën (smiddags, niet snachts na tweeën, want dan komt het dak hier altijd naar beneeën) floot scheids Dekker voor het eerst. Na wat heen en weer geschuif en wat aftasten kwamen we op een niet alledaagse manier op een 1-0 voorsprong. 
 
Henk Sjoerd begon aan de rechterkant aan 1 van zijn befaamde rushes. Helaas was zijn voorzet iets te scherp, zodat onze overige spitsen er niet bij konden. Maar de bal was ook te scherp voor de doelman van onze gasten, messcherp zelfs, zodat de bal er in het zijnetje bij de tweede paal invloog. De ook aanwezige Marco Borsato riep: “Binnen!”.

 

Na nog wat halve en driekwart kansen voor beide partijen kwam daar het moment dat het moment van Roel had kunnen zijn. Henk Sjoerd kwam nu vanaf links en gaf laag voor op Roel. Helaas raakte de bal nog een polletje en daardoor een verkeerd stukje schoen van Roel, waardoor de doelman het leer op kon rapen en de ruststand 1-0 was.

 

De marge werd al vlot in de tweede helft verdubbeld door niemand minder dan … Roel. De koud ingevallen Harry Nac ging goed door en passeerde de keeper, waarna Roel, waarschijnlijk ook tot zijn eigen opluchting, het laatste tikje gaf (2-0). Helaas werd de spanning even later teruggebracht toen de Surhuisterveensters de aansluitingstreffer konden fabriceren (2-1).

 

Maar voordat de boel echt begon te kraken, kwamen wij weer een beetje aan voetballen toe. En halverwege de tweede helft wisten we de marge weer op 2 te zetten. Het was De Groenteboer die de bal met een prachtige curve langs de kansloze goalie wist te draaien (3-1). Toen diezelfde Groenteboer de bal even later panklaar neerlegde voor Roel, wist die dit buitenkansje te verzilveren en het kwartet vol te schieten (4-1).

 

Zo. Nu eerst een versnapering. Weer een driepunter voor het vierde. Aanstaande zaterdag staat nog een loodzwaar karwei te wachten. Het is de laatste wedstrijd voor de winterstop. Er moet in Grootegast aangetreden worden tegen het vierde elftal van de plaatselijke FC. Wij hopen dat Marco Borsato na afloop kan roepen: “Vandaag is rood!” En dan doel ik uiteraard niet op rode kaarten. En ook niet op de kleur van de kaken.

 

De Griffioen 4 - ’t Fean ’58 5  4-1

Opstelling: Lolke, Hotze, Bert, René, Maarten, Nico, Kiki, Ben Sahar, Hippe, Henk Sjoerd, Roel. Wissels: Harry Nac, De Groenteboer, Tom.

 

1-0   Henk Sjoerd
2-0   De aanhouder
2-1   Fean
3-1   De Groenteboer
4-1   De aanhouder

Met sportieve groet,

 

De verslaggever van het vierde